Beč
Berlin
Dresden
Karlštajn
Leipzig
Nirnberg
Potsdam
Prag
Regensburg
Sveto koplje
WaimarSmeštaj
Hotel Zoo 4 Berlin
Reichstag > Sveto koplje
10 dana05.10.2012.
Sveto koplje – „ono čime je bog spojio zemaljske stvari sa nebeskim“* za koje se verovalo da je korišćeno prilikom Hristovog raspeća, tj. da je pripadalo Longinu kojim je proboden Isus. Longin ga je predao Svetom Petru, verovalo se i da je bilo u posedu hrišćanskog rimskog cara Konstantina Velikog.
Rudolf II Burgundijski doneo ga je iz Rima gde je kratko bio na prestolu (922-26), a da bi legitimisao svoju vlast Henrih I sklapa mir sa ovim vladarem, priznaje ga za kralja Burgundije, samo da bi dobio „nepobedivo oružje u sukobu sa svim neprijateljima, vidljivim i nevidljivim“ 926.godine. Zaveštao ga je svom sinu Otonu I, pa se čuvalo u Ahenu u kapeli koju je u palati Karla Velikog podigao tadašnji kralj, potonji car, sve do 1806. ono je nošeno u sve veće bojeve.
Car Svetog Rimskog carstva, davao je kopije ovog koplja svojim podanicima. Tako je Oton III prilikom boravka u Gnjeznu na krštenju novorođenog naslednika, Boleslava Hrabrog, tadašnjeg kneza darivao kraljevskom krunom i kopijom ovog svetog relikvija, koja se danas čuva u Krakovu. Simbol krštenja, bio je povezan sa priznavanjem sizerenstva, tako da je kum bio pokrovitelj svom podaniku.
Nakon ukidanja Svetog Rimskog carstva 1806. godine, sveto koplje kao najveći carski simbol, sa aktivnom ulogom u istoriji carstva od preko 800 godina, preneto u Beč, gde se i danas čuva. Mitološki značaj ovog svetog relikvija jednak je Svetom gralu.
Rudolf II Burgundijski doneo ga je iz Rima gde je kratko bio na prestolu (922-26), a da bi legitimisao svoju vlast Henrih I sklapa mir sa ovim vladarem, priznaje ga za kralja Burgundije, samo da bi dobio „nepobedivo oružje u sukobu sa svim neprijateljima, vidljivim i nevidljivim“ 926.godine. Zaveštao ga je svom sinu Otonu I, pa se čuvalo u Ahenu u kapeli koju je u palati Karla Velikog podigao tadašnji kralj, potonji car, sve do 1806. ono je nošeno u sve veće bojeve.
Car Svetog Rimskog carstva, davao je kopije ovog koplja svojim podanicima. Tako je Oton III prilikom boravka u Gnjeznu na krštenju novorođenog naslednika, Boleslava Hrabrog, tadašnjeg kneza darivao kraljevskom krunom i kopijom ovog svetog relikvija, koja se danas čuva u Krakovu. Simbol krštenja, bio je povezan sa priznavanjem sizerenstva, tako da je kum bio pokrovitelj svom podaniku.
Nakon ukidanja Svetog Rimskog carstva 1806. godine, sveto koplje kao najveći carski simbol, sa aktivnom ulogom u istoriji carstva od preko 800 godina, preneto u Beč, gde se i danas čuva. Mitološki značaj ovog svetog relikvija jednak je Svetom gralu.
